تا انتها تن ها ...

واگویه های تنهایی_علیرضا جهانگیری

اسیر تن ها
نویسنده : علیرضا جهانگیری - ساعت ۱:٢٠ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٥ آذر ۱۳٩٠
 

 سلام

روزگارمان با شتاب کلافه کننده ای در گذر است.

تا به خود می آییم، می بینیم چیزی به انتها نمانده ...

و ما؛

        نه تنهایی خود را قسمت کرده ایم و نه در تنهایی کسی سهیم شده ایم!

ورود به یکتایی و تنهایی بی منتهای خدا هم، که کار هر کس نیست،

حلاج می طلبد و عین القضات...

تا انتها تنها،

              با این تن های رنجور و کرخ هم کار ساده ای نیست!

شکننده اوج خلوت تنهایی مان را، در ازدحام راهی به سوی او، جستجو می کنیم.

لاجرم کشف و شهود این طریق نمی باید خارج از توان ما باشد.

                                                                                                                  ارادتمند

 

تنها متولد شده،

تنها زندگی کرده،

تنها میمیریم

                و نهایتآ تنها برانگیخته می شویم!

                                                          تنهای تنهای تنها !

پس به واقع چرا ،این همه اسیر تن هاییم ؟!