تا انتها تن ها ...

واگویه های تنهایی_علیرضا جهانگیری

تنها حضور
نویسنده : علیرضا جهانگیری - ساعت ٥:۳٥ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٩ اردیبهشت ۱۳۸٩
 

در آغاز راهی بی پایان،

                               قدم نهاده ام.

از دورها آمده ام

                      و به دورترها رهسپارم.

تنها ... و تنها با تنی رنجور و مجروح؛

                                                  از دردی دیرین!

تو کجای این مسیر بی انتها، با منی

                                              و شاید علیهم!

با و بی تو بودن،

                      سستم نمی کند!

                                         من به غایت سرشارم ...

انتها، تنها حضور اوست.

من و تو

          آنجا

               بی جاییم

                          و شاید

                                   اینجا نیز؟!